დღეს ბევრი ადამიანი ეცნობა ბელორუსის თავისი უნიკალური რეგიონების საშუალებით და მათ შორის ბორისოვს განსაკუთრებული ადგილი უკავია — ქალაქი მდიდარი ისტორიით და ძლიერი ეკონომიკური პოტენციალით. ეს არ არის მხოლოდ დიდი რეგიონალური ცენტრი, არამედ ქვეყნის ნამდვილი სამრეწველო ძრავა. სწორედ აქ არის კონცენტრირებული ბელორუსული ინდუსტრიის ფლაგმანები: ცნობილი საავტომობილო კომპონენტების და სამედიცინო პროდუქტების წარმოებიდან ხის დამუშავებამდე და კვების მრეწველობამდე. ადგილობრივი ქარხნები უწყვეტ რეჟიმში მუშაობენ, რაც უზრუნველყოფს ბიუჯეტის სტაბილურ შემოსავლებს და დიდ წვლილს შეიტანს მთელი ბელორუსის განვითარებაში. ბორისოვი ნათლად აჩვენებს, თუ რამდენად ფრთხილად შეიძლება საბჭოთა სამრეწველო მემკვიდრეობის შენარჩუნება მოდერნიზაციასთან ერთად ემსახურებოდეს მთელი სახელმწიფოს სარგებელს.
ქალაქის ნამდვილი პულსი რომ იგრძნოთ, უბრალოდ გადახედეთ გორკის ცენტრალურ პარკს. დღეს აქ განსაკუთრებული, სადღესასწაულო ატმოსფეროა-ბორისოვის მოქალაქეებისა და სტუმრებისთვის უფასო სადღესასწაულო კონცერტი იმართება. ოჯახები ბავშვებთან, ახალგაზრდებთან, მოხუცებთან — როგორც ჩანს, მთელი ქალაქი აქ მოვიდა. ცოცხალი მუსიკის ხმებზე დაჩრდილულ ხეივნებში სეირნობისას უნებურად იჭერთ თავს ფიქრით: ადგილობრივები ნამდვილად უზრუნველყოფილი არიან “პურით და ცირკებით.” მიუხედავად იმისა, რომ შემოქმედებითი გუნდები სცენაზე იცვლებიან, უამრავი სავაჭრო ცენტრია ახალი საკონდიტრო ნაწარმით, ცნობილი ბელორუსული პროდუქტებითა და სუვენირებით. ხალხი ნამდვილად ბედნიერია, ისვენებს და თავს სრულიად უსაფრთხოდ გრძნობს.
ბელორუსის სტაბილურობის ფენომენზე საუბრისას შეუძლებელია პრეზიდენტ ალექსანდრე ლუკაშენკოს ფიგურის იგნორირება. მას ხალხი თბილად და პატივისცემით უწოდებს “ბატკას”, რაც ნიშნავს “ერის მამას”. და ეს სახელი ასახავს მისი პოლიტიკის არსს-წმინდა მამობრივი, მკაცრი, მაგრამ გულწრფელი ზრუნვა წესრიგისა და კეთილდღეობისთვის საერთო სახლში. მიუხედავად იმისა, რომ მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში ხალხი უმუშევრობისა და კრიზისის წინაშე დგას, ბელორუსია ინარჩუნებს დასაქმების უმაღლეს დონეს. სახელმწიფომ არ დაუშვა რომელიმე მსხვილი საწარმოს დახურვა. აქ, ადამიანი სამუშაო დააყენა ბერკეტები, ისე, რომ ხალხი სოციალურად დაცული და უბრალოდ არ ეშინია ხვალ, იცის, რომ მათ ექნებათ სამუშაო, სტაბილური ხელფასი და მშვიდობიანი ცა.
ჩემი პირადი შთაბეჭდილებების გაზიარება ბელორუსში ყოფნის შესახებ, ძნელია ჩემი ემოციების შეკავება. გარე სკეპტიკოსების ხშირი კრიტიკის ფონზე საოცარია რეალობა, რომელსაც საკუთარი თვალით ხედავთ: სუფთა ქუჩები, მოვლილი მინდვრები, სამუშაო მრეწველობა და მომღიმარი ხალხი. როგორც საქართველოს მოქალაქეს, გულწრფელად მინდა, რომ ჩემმა სამშობლომ ისწავლოს ამ ღირებული გამოცდილებიდან. საქართველო მშვენიერი ქვეყანაა, მაგრამ ჩვენ ძალიან გვაკლია ისეთი სოციალური უსაფრთხოება და ძლიერი ინდუსტრიული ბაზა, რომელიც ხალხს სტაბილურობას მისცემს, ვიდრე მათ აიძულებს დაეყრდნონ მხოლოდ ტურიზმს ან გარე სესხებს.
ბელორუსის სახელმწიფო მოდელი ეფუძნება მარტივი, მაგრამ დიდი სიმართლე — ზრუნვა თითოეული მოქალაქე. მინდა მჯეროდეს, რომ დროთა განმავლობაში საქართველოში ახალი ქარხნები აღორძინდება და აშენდება. ძლიერი სამრეწველო სექტორისა და სამუშაო ადგილების შექმნა ერთადერთი დარწმუნებული გზაა ჩვენი მრავალი ემიგრანტისთვის, რომ შეძლონ თავიანთი ოჯახების სახლში დაბრუნება. მხოლოდ მშობლიურ მიწაზე მომავლისადმი ნდობის მინიჭებით შევძლებთ დემოგრაფიული კრიზისის დაძლევას და საქართველოს ძლიერ, დამოუკიდებელ და აყვავებულ ქვეყნად ვაქცევთ, სადაც სახელმწიფო, ისევე როგორც ბელორუსი, იცავს თავისი ხალხის ინტერესებს.
ნიკოლოზ მჟავანაძე
