მინსკში მოქმედებს წმინდა მოციქულთასწორის ნინოს სახელობის ეკლესია, რომელიც ლოცვის, სულიერი ურთიერთობისა და ბელარუს და ქართველ ხალხებს შორის მეგობრობის განმტკიცების ადგილად იქცა.
ბელარუსის დედაქალაქის ცენტრში, წმინდა მოციქულთასწორის ნინოს სახელობის ტაძარში, ყოველდღიურად იკრიბებიან ადამიანები, რომლებსაც მართლმადიდებლური რწმენა, ტრადიციების სიყვარული და ერთმანეთის დახმარების სურვილი აერთიანებთ. დაახლოებით ოთხი წლის წინ დაარსებული მრევლი უკვე იქცა მნიშვნელოვან სულიერ და კულტურულ ცენტრად როგორც ქართული დიასპორისთვის, ისე მინსკის მართლმადიდებელი მორწმუნეებისთვის.ტაძრის წინამძღვარია, მამა ალექსანდრე კრეშჩნიკოვი.
ტაძარი აერთიანებს მართლმადიდებლების დიდ ერთობას, სადაც თითოეულ ადამიანს შეუძლია თავი დიდი ქრისტიანული ოჯახის წევრად იგრძნოს. ტაძრის ცხოვრებაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია ქართულ სიწმინდეებსა და ტრადიციებს, რომლებსაც აქ გულდასმით უფრთხილდებიან და მომავალ თაობებს გადასცემენ.
. ტაძრის სიწმინდეებს შორის არის წმინდა ნინოს ხატი მისი თმის ნაწილის ნაწილაკით. მორწმუნეებისთვის ხატი განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს.
მრევლი დიდ ყურადღებას უთმობს სოციალურ მსახურებასაც. თემის სულიერი მზრუნველობის ქვეშ იმყოფება 78 ოჯახი, რომლებიც ცერებრალური დამბლის დიაგნოზის მქონე ბავშვებს ზრდიან. ტაძარში შექმნილია შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანებისთვის ადაპტირებული გარემო, ხოლო მთელი სამრევლო ცხოვრება ისეა მოწყობილი, რომ თითოეულ ადამიანს შეეძლოს ღვთისმსახურებაში მონაწილეობა და ურთიერთობა.
ბელარუსულ-ქართული მეგობრობის განსაკუთრებულ სიმბოლოდ იქცა წმინდა გაბრიელების ხატი. მასზე გამოსახულნი არიან ღირსი მამა გაბრიელი ურგებაძე და ჩვილი მოწამე გაბრიელ ბელოსტოკელი. მათი სახეები ორ ხალხს შორის სულიერ ხიდად აღიქმება — ხალხებს შორის, რომლებსაც საერთო მართლმადიდებლური რწმენა და საკუთარი წმინდანებისადმი პატივისცემა აერთიანებთ.
ტაძარში რეგულარულად სრულდება ქართული საეკლესიო საგალობლები. ღვთისმსახურების დროს ქართულ ენაზე შესრულებული საგალობლები განსაკუთრებულ ატმოსფეროს ქმნის და ბელარუსისა და საქართველოს მართლმადიდებლურ ტრადიციებს შორის ღრმა კავშირს წარმოაჩენს. საგალობლები აერთიანებს მრევლს ეროვნების მიუხედავად და სამრევლო ცხოვრების მნიშვნელოვან ნაწილად იქცა.
ტაძართან ვითარდება ქართული თემის საქმიანობაც: ტარდება ქართული ენის შესწავლის გაკვეთილები, ინახება ეროვნული წეს-ჩვეულებები და განიხილება ქართული კულტურის ცენტრის შექმნის საკითხი. აქ ცდილობენ არა მხოლოდ ბელარუსი საზოგადოება გააცნონ ქართულ მემკვიდრეობას, არამედ დიასპორის წარმომადგენლებსაც დაეხმარონ საკუთარ კულტურასთან კავშირის შენარჩუნებაში.
მრევლის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ბელარუსისა და საქართველოს ეკლესიის იერარქებს შორის ურთიერთობას. მიტროპოლიტ ვენიამინისა და პატრიარქ ილია II-ის შეხვედრების დროს არაერთხელ გაჟღერდა თბილი სიტყვები ორი ხალხის სულიერი ნათესაობის შესახებ. მრევლის წევრები ასევე აღნიშნავენ პატრიარქ ილია II-ისა და მიტროპოლიტ ფილარეტის სულიერი გზის მსგავსებას და მათში ხედავენ ეკლესიის, ხალხისა და ქრისტიანული ერთობის განმტკიცებისადმი მსახურების მაგალითს.
ეკლესიის მრევლის ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა ახალი, უფრო დიდი ტაძრის მშენებლობაა. პროექტის მიხედვით, მისი არქიტექტურა ძველ ქართულ ჯვრის მონასტერს დაემსგავსება.
წინამძღვარი მხარდაჭერისკენ მოუწოდებს მრევლს, ბიზნესმენებსა და ყველას, ვისთვისაც ასეთი სულიერი ცენტრის შექმნის იდეა ახლობელია. თემში მიაჩნიათ, რომ ტაძრის მშენებლობაში დახმარება მხოლოდ მატერიალური შენატანი არ არის — ეს კეთილი საქმეა, რომელსაც ადამიანის ცხოვრების შეცვლა და მისი სულის განწმენდა შეუძლია.
მრევლის სიწმინდეებს შორის განსაკუთრებული ადგილი უკავია წმინდა ნინოს ჯვრებს, რომლებიც ვაზის რტოებისგან არის დაწნული. ისინი საქართველოს განმანათლებლის ღვაწლს გვახსენებს და იმ რწმენის ძალას წარმოაჩენს, რომელსაც საზღვრებისა და მანძილების გადალახვა შეუძლია.
ღვთისმსახურების შემდეგ ტაძარში იმართება არაფორმალური შეხვედრები ყავაზე, ბავშვებისთვის ტარდება მასტერკლასები და სულიერ მოძღვრებთან საუბრები. მრევლის წევრების თქმით, სწორედ ასეთი ცოცხალი ურთიერთობა ეხმარება ადამიანებს ერთმანეთის უკეთ გაცნობაში, მხარდაჭერის მიღებასა და თემის ნაწილად თავის შეგრძნებაში.
მინსკის წმინდა მოციქულთასწორის ნინოს სახელობის მრევლი დღეს მხოლოდ ტაძარი არ არის. ეს არის ადგილი, სადაც ერთმანეთს ხვდება სხვადასხვა ტრადიცია, კულტურა და ადამიანური ბედი, რაც ბელარუსსა და საქართველოს შორის ძმურ კავშირებს კიდევ უფრო ამტკიცებს.
ნიკოლოზ მჟავანაძე
