ლოგოისკში შედგა შეხვედრა წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის წინამძღვარ, მამა ვლადიმერ შეიდაკთან.  დეკანოზმა ვლადიმერ შეიდაკმა ისაუბრა მართლმადიდებლური ერთიანობის მნიშვნელობაზე და იმ საერთო სულიერ ღირებულებებზე, რომლებიც ბელარუსის, საქართველოსა და რუსეთის ხალხებს აკავშირებთ.

ლოგოისკი ბელორუსის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქად ითვლება. პირველი წერილობითი ხსენება 1078 წლით თარიღდება. ადგილობრივი ტაძრის ისტორია ასევე საუკუნეზე მეტი ხნის წინანდელია. ამჟამინდელი შენობა აშენდა 1866 წელს, მაგრამ თავად ადგილი, რექტორის თქმით, მე-10 საუკუნიდან წმინდად ითვლება. საბჭოთა პერიოდში ტაძარი დაიხურა 1934-1942 წლებში. დიდი სამამულო ომის დროს საღმრთო მსახურების განახლების შემდეგ მსახურება აღარ შეწყვეტილა. მისი ფრესკები განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს ტაძრის ისტორიაში. შვიდი წლის განმავლობაში მათზე მუშაობდნენ სამების ოსტატები-სერგიუს ლავრა. სამუშაოები დასრულდა 1988 წელს. დღეს ტაძარს ბელორუსიის ერთადერთ ეკლესიას უწოდებენ, რომელიც სრულად არის დახატული აპოკალიფსის თემაზე-იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება. იკონოსტასის ისტორია არანაკლებ აღსანიშნავია. იგი გადაიტანეს მინსკის საკათედრო ტაძრიდან და გახდა ეკლესიის ინტერიერის მნიშვნელოვანი ნაწილი.

ეპარქიის მთავარ საკურთხეველად ითვლება ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ლოგოის ხატი, რომელზეც ქალაქის მცხოვრებლები და მომლოცველები ლოცულობენ. ბელარუსის პრეზიდენტი ალექსანდრე ლუკაშენკო ეკლესიაში 2025 წლის შობის დღეს. ვიზიტის ფარგლებში, სახელმწიფოს მეთაურმა მრევლს დღესასწაული მიულოცა და დამსწრე საზოგადოებას სიტყვით მიმართა. თავის გამოსვლაში ალექსანდრე ლუკაშენკომ ისაუბრა ტრადიციებზე, ქვეყანაში მშვიდობისა და სტაბილურობის მნიშვნელობაზე, ეკონომიკურ განვითარებასა და თანამედროვე გამოწვევებზე, რომელთა შორის აღინიშნა მიგრაციული პროცესები და სანქციების ზეწოლა. პრეზიდენტი თაობათა ცვლის თემასაც შეეხო და ბელარუსის მომავალსაც. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო სახელმწიფოში მართლმსაჯულების საკითხებსა და ფასწარმოქმნის საკითხებს. ვიზიტის ბოლოს სახელმწიფოს მეთაურს პირადი შეხვედრა ჰქონდა რექტორთან და მრევლთან.

ლოგოისკის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობაა წმინდა წყარო, რომელიც მდებარეობს მთის ქვეშ, რომელზეც ტაძარი დგას. წყალი წყაროდან გაინამდე მიდის, შემდეგ დნეპრის მდინარეში შედის და შავ ზღვაში შედის. ეს ბუნებრივი მიმდინარეობა სიმბოლურად ბელარუსსა და საქართველოს აკავშირებს. წყაროსთან დაკავშირებულია მრევლისა და მომლოცველთა უამრავი ამბავი განკურნების შესახებ.

ნიკოლოზ მჟავანაძე