გულახდილად გეტყვით, როდესაც დამოუკიდებლობის გამზირის 134-ში მდებარე „პირველ ეროვნულ სავაჭრო სახლში“ (Першы Нацыянальны гандлёвы дом) მივდიოდი, ველოდი, რომ ჩვეულებრივ სავაჭრო ცენტრს ვნახავდი, უბრალოდ ადგილობრივი კოლორიტით. თუმცა ის, რაც ჩემ წინაშე გადაიშალა, ნამდვილ აღმოჩენად იქცა. ეს არ არის უბრალოდ მოლი, არამედ მთელი ქვეყნის მიღწევების მასშტაბური, ცოცხალი გამოფენაა, რომელიც თანამედროვე და საოცრად მოსახერხებელ ფორმატშია შეფუთული. იდეა თავისი სიმარტივით გენიალურია: სივრცე გეოგრაფიული პრინციპით არის დაყოფილი. სართულებზე სეირნობისას შენ, პირდაპირი მნიშვნელობით, მოგზაურობას აწყობ მინსკიდან პოლესიეს ყველაზე შორეულ კუთხეებამდე.
პირველი, რაც თვალში გეცემათ — მოდური ბრენდების კონცენტრაციაა. მე შევიარე „Elema“-ში და მათ პრემიუმ სექცია Etelier-ში, სადაც პალტოებისა და კოსტიუმების ხარისხი არაფრით ჩამოუვარდება ევროპულ ლუქსს. იქვე ახლოსაა ელეგანტური სამოსი „Mona Style“-ისგან, ფაბრიკა „Alesya“-ს მყუდრო ტრიკოტაჟი და კონცეპტუალური კოლექციები „FASHION CENTRE“-ისგან. რა თქმა უნდა, გვერდი ვერ ავუარე ცნობილ „Milavitsa“-საც. „Galanteya“-ს ტყავის გალანტერეამ და „MATTIOLI“-ს დახვეწილმა ჩანთებმა შეყოვნება მაიძულა: ტყავი რბილია, ნაკერები კი — იდეალური. ფეხსაცმლის სექტორი თავდაჯერებულად წარადგინა ბრენდმა „Luch“.
ყველაზე მეტად კი ინტერიერის ზონამ მომხიბლა. მაღაზია „და დომუ“ (Да Дому) ბელარუსული პასუხია სკანდინავიურ მინიმალიზმზე, სადაც ყველაფრის ყიდვა მოგინდებათ: სელის ხელსახოცებიდან დაწყებული, ჭურჭლით დამთავრებული. გიგანტ „კერამინის“ (Керамин) მასშტაბები კი მაშინვე თვალში საცემია — მათი ფილების სტენდები ხელოვნების ნიმუშებს ჰგავს.
ტექნიკის მოყვარულთათვის აქ ნამდვილი სამოთხეა: „მოტოველოზავოდმა“ (МотоВелоЗавод) გამოფინა სტილური ველოსიპედები და მძლავრი მოტოციკლები. სასიამოვნო წვრილმანებიდან აღსანიშნავია „ბელბლანკის“ (БелБланк) საკანცელარიო ნივთები და „ბელიტა-ვიტექსისა“ (Белита-Витэкс) და „Belor Design“-ის უზარმაზარი სილამაზის ზონები, სადაც კოსმეტიკის სურნელი შორიდანვე გიხმობს.
ტორტზე ალუბლად კი იქცა მაღაზია „პერვი“ (ПЕРВЫЙ) ექსკლუზიური საპრეზიდენტო მერჩით — აქედან ცნობილი ციტატების მქონე მაისურის გარეშე წასვლა უბრალოდ შეუძლებელია. პირველი დონე ტკბილი აკორდით დავასრულე: „კომუნარკასა“ (Коммунарка) და „სლოდიჩის“ (Слодыч) შოკოლადის არომატებით, „კარავაის“ (КАРАვაй) ახალი პურითა და „ბელიუველირტორგის“ (Белювелирторг) ვიტრინებისა და საფირმო ქსელ „მინსკ კრისტალის“ (Минск Кристалл) ბზინვარებით.
მეორე სართული: სტუმართმოყვარე აღმოსავლეთი და ჩრდილოელი ოსტატები
უფრო მაღლა ავდივარ და რეგიონების ატმოსფეროში ვხვდები. ვიტებსკის ოლქმა მაშინვე შეგვახსენა თავი თავისი ლეგენდარული ფეხსაცმლით: ჰოლდინგ „მარკოს“ უზარმაზარი პავილიონი (კომპანიებთან „კრასნი ოქტიაბრსა“ და „ვიტებსკის ბეწვეულის კომბინატთან“ ერთად) ნებისმიერი სეზონისთვის განკუთვნილი ფეხსაცმლის ფართო არჩევანით გაოცებთ. ხოლო ფრინველის ფაბრიკა „განას“ მაღაზიასთან ხალხმრავალი რიგი შევნიშნე — მინსკელებმა იციან, სად ეძებონ ყველაზე ახალი ხორცის დელიკატესები.
მოგილევის ოლქმა მსუბუქი მრეწველობის მასშტაბებით გამაოცა: „მოგოტექსისა“ და სს „ლენტას“ ტექსტილი ძალიან თანამედროვედ გამოიყურება. ბობრუისკის „კრასნი პიშჩევიკის“ პავილიონთან თავი ვერ შევიკავე და უახლესი ზეფირი და მარმელადი ვიყიდე, რომლებსაც იქვე ჰოლდინგ „დომოჩაის“ ნამცხვრებიც მივაყოლე. ბობრუისკის „ფანდოკის“ ავეჯის ზონებმა და „ოლსას“ ლითონის კარკასიანმა ნაკეთობებმა აგარაკის განახლებაზე დამაფიქრა — პრაქტიკულია, საიმედო და გემოვნებიანი.
მინსკის ოლქმა კი ეს სართული ჰარმონიულად შეავსო თავისი ცნობილი ხორცკომბინატებითა და რძის ბრენდებით, რომელთა გვერდითაც მშიერ კუჭზე გავლა უბრალოდ შეუძლებელია.
მესამე სართული: სამხრეთისა და დასავლეთის ინდუსტრიული ძლევამოსილება
ზედა იარუსი ბრესტის, გომელისა და გროდნოს კოლორიტით დამხვდა. ბრესტის რეგიონმა ხალხის რჩეულით — მაღაზია „Mark Formelle“-ით მომიგო გული, სადაც ყოველთვის ბევრი ახალგაზრდაა, რომლებიც სახლისა და ქუჩისთვის მკვეთრ ტანსაცმელს ირჩევენ. ფაბრიკა „პოლესიემ“ შესანიშნავი ტრიკოტაჟი წარმოადგინა, ხოლო ორშის სელის კომბინატის საფირმო პავილიონი „ბელარუსული სელი“ — ეს უბრალოდ ესთეტიკური აღფრთოვანებაა თვალისთვის, რადგან ნატურალური ქსოვილები ახლა ისეა ტრენდში, როგორც არასდროს.
გომელის ოლქმა დახვეწილობით გაიბრწყინა: დობრუშის ფაიფურის ქარხანამ წარმოადგინა ჭურჭელი, რომლის ყველაზე საზეიმო სუფრაზე დადგმაც კი არ შეგრცხვებათ. გვერდითაა ფაბრიკა „8 მარტის“ პრაქტიკული ტრიკოტაჟი. ტკბილეულის მოყვარულებს აქ მაგნიტივით იზიდავს ფაბრიკა „სპარტაკის“ პავილიონი, ხოლო ბელარუსული კლასიკური გემოების მოყვარულებს — როგაჩოვისა და კალინკოვიჩის კომბინატები იმავე სახელგანთქმული შესქელებული რძისა („სგუშჩონკა“) და რძის პროდუქტებისთვის.
გროდნოს მხარე დამამახსოვრდა მინის ქარხანა „ნემანის“ ნაზი სილამაზით — ბროლი სინათლის სხივებზე წარმოუდგენლად ბზინავს. ჩემს საშოპინგო მარათონს ელეგანტური წერტილი დაუსვა სს „კამვოლის“ ქსოვილებმა (ხაზი Lemon Grass) და გროდნოსა და ვოლკოვისკის ხორცკომბინატების პროდუქციის დახლებმა. დაღლილმა, მაგრამ აბსოლუტურად ბედნიერმა, დღე ადგილობრივ ფუდ-კორტზე დავასრულე, სადაც ცხელ ეროვნულ კერძებს ვაგემოვნებდი. ჩემი ვერდიქტია: „პირველი ეროვნული სავაჭრო სახლი“ (Першы Нацыянальны гандлёвы дом) არის ადგილი, რომელიც აუცილებლად უნდა მოინახულოთ. აქ იგრძნობა სიამაყე საკუთარი, მშობლიური პროდუქციით, ხოლო საქონლის ხარისხი გაიძულებს, აქ კვლავ და კვლავ დაბრუნდე.
ნიკოლოზ მჟავანაძე
